Parochienieuws 28 oktober - 9 december 2017

Allerheiligen/Allerzielen

De tijd gaat snel…. maar lijkt soms ook weer stil te staan. Wanneer iemand overlijdt, leven mensen met je mee. Daarna ook nog wel even, en soms krijg je net steun van iemand van wie je het niet had verwacht. Maar toch: je moet zelf weer de draai in het leven weten te vinden.

Het ritueel van een kerkelijke uitvaart richt zich zowel op de overledene, die we aan God aanbevelen, als ook op de nabestaanden: we bidden om troost en kracht. Een uitvaart is nooit “leuk” om te doen, maar als priester voel en ervaar ik hoe kostbaar het is om daarin voor te gaan. Bijzonder ook aan kerkelijke rituelen is, dat ze weer ingebed zijn in een groter geheel van vieringen: we dragen HH. Missen op om te bidden voor de overleden en de nabestaanden. Tevens komen we één keer per jaar samen om de overleden van het afgelopen jaar te herdenken én te bidden voor hen, die langer geleden overleden zijn, aan wie niemand meer denkt en voor wie niemand meer bidt.

Allerheiligen is de dag, dat we alle heiligen in de hemel eren en bidden om hun voorspraak. Allerzielen staan we stil bij alle overledenen en hun nabestaanden; de overledenen van het afgelopen jaar worden in diverse kerken met namen genoemd.

Laten deze dagen voor ons een uitnodiging zijn om samen te komen, maar ook om eens extra attent te zijn naar mensen, die het afgelopen jaar een dierbare hebben verloren. Laten wij hen en elkaar tot zegen zijn!

Deken Bouman

 

Dank, wat een feest!

Woorden schieten tekort om te danken voor mijn jubileumfeest in de tent (“het paviljoen”) van het Oktoberfest Heerlen. Het was fantastisch en overweldigend: de tjokvolle tent, de sfeer van de gezamenlijke Eucharistie, de felicitaties, alles. Dank aan Joost en Erik van het Oktoberfest, de besturen en het organiserend comité, maar vooral aan iedereen die op welke manier dan ook feliciteerde of meeleefde. Ik kan geen keer over straat gaan zonder dat mensen erover beginnen of alsnog proficiat wensen en verontschuldigden, wanneer ze niet aanwezig konden zijn. U zult hopelijk begrijpen dat het voor mij onmogelijk is iedereen persoonlijk te bedanken. Dankuwel dus langs deze weg!

Steeds herhaal ik, dat het niet om de priester gaat: gemeenschap staat centraal, een priester is maar een voorbijganger. Maar: een priester is ook een mens, en dan doet het goed om jezelf als deel van een gemeenschap te ervaren en je door een gemeenschap gedragen te voelen.  Dankuwel, op naar hopelijk vele volgende jaren!

Deken Bouman

Zoeken